0 comments

Ik ben verbaasd. Nee. Ik ben verbijsterd. Ik sta perplex over wat er in politiek Den Haag heeft plaatsgevonden.

Op 16 juni gingen er 78 handen omhoog. 78 handen die door een simpele handopsteking een motie aannamen. Een motie waarvan sommigen nog steeds niet begrijpen welke implicaties eruit volgen. Zou men dat wel hebben doorzien, dan zouden er zeker een stuk minder (en dus onvoldoende!) handen omhoog zijn gegaan…

Een slecht besluit in de Tweede Kamer kan zó snel gaan. Men neme…
(1) Een groep klagende adviseurs die claimt ‘de branche’ te vertegenwoordigen, (2) een aantal oneigenlijke argumenten en (3) een Kamerlid dat gevoelig is voor de lobby en een motie indient.

Vervolgens gaat het hard. Een motie die zes dagen later ter stemming voorligt en wordt behandeld in een stemsessie over 99 moties. Binnen een halfuur gaan er 99 keer handen wel of niet de lucht in. Waaronder dus ook voor de twee moties die de financieel dienstverleners raken: moties 29 en 30. Ondanks dat motie 30 totaal onnodig is (aangezien er allang een wettelijke regeling is waarin de AFM ontheffingen kan verstrekken), richt mijn verbijstering zich vooral op, de op deze ‘sympathieke’ motie 30 meegelifte, motie 29.

Hoe een eenzijdig geschetst beeld kan uitmonden in iets waar Kamerleden drie á vier jaar geleden nog geeneens over wilden praten: een verlenging van de overgangstermijn. Wederom! Hij is immers al twee keer eerder verlengd. En ook steeds verlengd om (o.a.) dezelfde reden, namelijk de aanloopproblemen in de eerste twee maanden. Hoe vaak kan je een argument hergebruiken? Blijkbaar in ieder geval drie keer! Zo hebben aanloopproblemen van twee maanden nu gezorgd voor een verlenging van achttien maanden. Schandalig. Werkelijk, schan-da-lig.

Eindstand: de overgangsperiode voor het voldoen aan de vakbekwaamheidseisen wordt (naar alle waarschijnlijkheid) verlengd tot 1 januari 2017. Nou ja ‘eindstand’… De lobby gaat gewoon verder uiteraard. De klagers hebben nu langer de tijd zich te richten op het opblazen van het totale stelsel (lees: straks de PE-examens). Want dát was de échte reden om te vragen om uitstel. Niet omdat er ‘geen plek’ is (iedere dag zijn honderden examenplekken leeg) maar om meer tijd te krijgen om van uitstel, afstel te maken.

Een blog die me, ongetwijfeld, bij sommige adviseurs niet populairder maakt. Maar ik voel nou eenmaal de behoefte een tegengeluid te bieden. Bijzonder dat het nodig is. Bijzonder in een sector die steeds zegt dat ‘het klantbelang centraal staat’. Is dit in het belang van de klant? En daarmee bevorderlijk voor het vertrouwen in adviseurs en dienstverleners? En daarmee bijdragend aan de toekomstvastheid van onze sector?

Met het aannemen van deze motie, blijven we als sector stilstaan. We blijven hangen in ‘Wft-gezeik’ in plaats van ons bezig te kunnen houden met dingen die er veel meer toe doen…

Wesley van 't Hof
Over de auteur

Laat een bericht achter

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>