0 comments

De moties vanuit de Kamer, waar ik al eerder over schreef, en de welwillende reactie van minister Dijsselbloem daarop verbaasden mij, dat mag geen geheim meer zijn. Toch zijn deze moties ook een teken dat de houding ten opzichte van de financiële branche begint te veranderen. En dát is goed nieuws! Het biedt in potentie zelfs de kans om als sector het heft weer in eigen handen te krijgen als het gaat om het inrichten van een systeem van Permanente Educatie. Educatie? Ja, dáár stond de E in PE immers ooit voor; terwijl PE nu helaas lijkt te staan voor Permanente Examinering. Met examens als middel is niets mis, maar examens als doel? No way!

Versoepelingen aangrijpen om als branche een statement te maken
We zijn het er – denk/hoop ik – allemaal over eens dat het blijven werken aan deskundigheid en vakbekwaamheid in de branche belangrijk is. Maar ook dat het beter kan worden uitgevoerd dan hoe het nu is georganiseerd. Zolang de discussie echter gaat over de wettelijke (minimale) vereisten en educatie als ‘verplichting’ wordt gezien, blokkeert dat de noodzakelijke investeringen en initiatieven om het ook echt beter te gaan doen met z’n allen.

De verlenging is dan ook een kans. De kans om te laten zien dat we de zelfreguleringshandschoen weer oppakken en (dit keer) de weg naar boven zoeken. En dat we dat niet doen omdat het moet, maar omdat we het willen; omdat het nodig is om de consument optimaal te bedienen en van toegevoegde waarde te (blijven) voorzien.

Intrinsieke motivatie?
Kijkend naar sommige reacties op amweb, vrees ik echter dat niet iedereen doordrongen is van het feit dat we als sector steeds moeten verbeteren om ook in de toekomst van toegevoegde waarde te zijn voor de klant. Ontwikkelingen volgen elkaar snel op. Op de hoogte zijn van deze én aangekondigde toekomstige ontwikkelingen is dan ook onontbeerlijk om je klant goed te (blijven) informeren en adviseren. Ik ga ervan uit dat de reacties waar ik het over heb niet representatief zijn voor hoe de sector als geheel tegen dit onderwerp aankijkt. Aan de professionals die met een andere blik in de wedstrijd zitten, doe ik een oproep: laten we de extra ruimte die de Kamer en het ministerie hier hebben geboden nu juist aangrijpen om te bewijzen dat er voldoende intrinsieke motivatie in de branche is om deskundigheid doorlopend te verbeteren. Dat wij als sector zélf in staat zijn het onderwerp PE adequaat en voortvarend op te pakken en geen naderende deadline nodig hebben om met het verbeteren van onze kennis en vaardigheden aan de slag te gaan.

Hoe? Geen woorden maar daden!
Het zou toch een statement van jewelste zijn als er tussen 1 april en 31 december 2016 nauwelijks nog PEplus-examens worden afgelegd, omdat iedereen die daarvoor in aanmerking komt deze al lang en breed heeft afgerond binnen de oorspronkelijke termijn!

En waarom niet? Er is geen strategische reden meer om het PEplus-examen uit te stellen, nu de PE-termijnen na de overgangsregeling voor iedereen op dezelfde datum beginnen. Het niveau en de kwaliteit van de vragen in de examendatabank – even los van de discussie welk niveau dat is – zal tot eind 2016 ook niet wezenlijk meer veranderen.

Kortom: met z’n allen de schouders eronder en (vrijblijvend) werken aan vakbekwaamheid. Zo laten we als professionals zien dat het ons menens is en draagt opleiden weer écht bij aan betere gesprekken in de spreekkamer! Mooi streven of utopie? Ik ga voor het eerste!

Wesley van 't Hof
Over de auteur

Laat een bericht achter

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>